ความเปลี่ยนแปลง
มันดูเป็นคำที่น่ากลัว
น่าหวั่น ลึกลับ สนธยา
เป็นปริศนา เต็มไปด้วยคำถาม
และสิ่งที่เราไม่มีทางรู้
ไอ้ "ความเปลี่ยนแปลง" เนี่ย
แล้วที่ทำให้น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ
มันดันวนเวียนเกิดขึ้นอยู่ในชีวิตคนเราตลอดเวลานี่สิ
ไม่ว่ากี่ครั้งที่มันเกิด
กับตัวเอง
กับคนอื่น
รู้ตัวบ้าง
ไม่รู้ตัวบ้าง
ตั้งตัวทันบ้าง ไม่ทันบ้าง
ทำใจรับได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
ต่างกรรม ต่างวาระ
ต่างระดับความกระทันหัน
ที่บางครั้งก็รวดเร็ว ชวนให้รู้สึกใจหาย
วันนี้เพื่อนเก่าแก่คนนึง
โทรมาหา เราเคยสนิทกันมาก
เห็นมั้ย มันมีคำว่า 'เคย'
บ่งบอกถึงความเป็นอดีต
ถึงสิ่งที่มันได้ผ่านไปแล้ว
ในเมื่อมันมีคำว่า 'เคย'
คงไม่แปลกอะไรที่ใจเราเอง
จะรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลง
ที่มีอยู่ตลอดระหว่างการสนทนา
สายสัมพันธ์ที่ครั้งหนึ่ง
มันเคยเหนียวแน่น
ในระดับที่มั่นใจว่ายากที่จะขาดจากกัน
วันนี้กลับต้องยอมรับ
ว่ามันอ่อนแรงลงเต็มทีแล้ว ...
ด้วยเหตุผลปัจจัยเป็นร้อยพัน
ที่เราควบคุมมันไม่ได้ัสักอย่าง
ความเปลี่ยนแปลงมากมายว่ายวนอยู่ในนั้น
ชีวิตที่ผ่านเนิ่นนานมา
จนเรียกได้ว่าเกือบจะถึงครึ่งทาง
วันนี้ก็ได้เรียนรู้มากขึ้น
ว่าอย่ามองความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น
ให้เป็นเรื่องของความผิด/ถูก ของใครเลย
คงไม่มีใครอยากเปลี่ยนไปจากเรา
แล้วเราก็คงไม่อยากเปลี่ยนไปจากใคร
ถ้าเลือกได้
ถ้าทำได้
ถ้าควบคุมมันได้
ไอ้ "ความเปลี่ยนแปลง" เนี่ย
ที่ทำได้
ก็แค่ปล่อย
ให้มันเป็นไป
แด่ ทุกความเปลี่ยนแปลง
ที่เคยเกิดขึ้น ที่กำลังเกิดขึ้น และที่จะเกิดขึ้น
(ยิ้ม)
ปล. ยังคิดถึงทุกคนในนี้เสมอนะครับ
พูดจาน่ารักอย่างนี้คบกันได้อีกยาวนะจ๊ะ =P
^^
ถ้าไม่เปลี่ยนแปลง
ก็มี 2 ช้อยส์
คือ จำเจซ้ำซากน่าเบื่อ หรือ
มั่นคงสม่ำเสมอ ตลอดไป
บางที การเปลี่ยนแปลง มันก็ทำให้สิ่งรอบตัวเรา
น่าสนใจมากขึ้นนะพี่อ๊อบ :)